سهراب عزيز پيشنهادي دادند مبني بر اينكه از تبريز بنويسم. به ديده منت. خواهم نوشت . ولي از اونجائي كه موعد دفاع من داره نزديك مي شه , شايد مدتي طول بكشه تا مطلب بعدي آماده بشه.

شاه گلي¹


در تبريز باغهاي بزرگ مشهوري وجود داشته , بطوريكه پوپ ايرانشناس مشهور مي نويسه: « پاركي در تبريز , هزار چشمه آب و هزار جوي و هزار جويبار داشته.» از ديگر باغ ها مي توان به باغ شمال , عشرت آباد , هشت بهشت نام برد , كه فقط نامي از آنها به يادگار مانده است. اما شاه گلي ديگر باغ مشهور تبريز است , كه در سال 1785 ميلادي و يا پيشتر از آن ساخته شده است. داراي حوض بسيار بزرگي است كه پهناي هر ضلع آن به 650 متر مي رسد. عمارت اصلي (كوشك) به صورت جزيره اي در دل استخر قرار گرفته است كه توسط گذري نسبتآ عريض با محيط پيرامون ارتباط دارد. تپه موجود در جنوب استخر بصورت سكوهاي پله مانند طراحي شده اند كه دو رشته پله كان ارتباط پائين تپه با نوك آن را برقرار مي سازد. حركت پله اي آبشار در اين ميان , صفاي خاصي به آن بخشيده است.

¹من اسم اصلي اين رو بكار مي برم. هر چند كه اين روزها بنام ائل گلي خوانده مي شه ولي كمتر كسي اون رو به اين اسم مي شناسه. مگر در رسانه هاي گروهي.


نظرات (0)

ارسال یک نظر


منو